٢٤٢٢.الكافى ـ به نقل از منصور بن حازم ـ : به امام صادق عليه السلام گفتم : من با عدّه اى مناظره كردم و به آنان گفتم : خداوند عز و جلبالاتر و والاتر و ارجمندتر از آن است كه به واسطه آفريدگانش شناخته شود ؛ بلكه اين بندگان اند كه به خدا شناخته مى شوند . فرمود : «رحمت خدا بر تو باد!» .

٢٤٢٣.الكافى ـ به نقل از محمّد بن حكيم ـ : به امام صادق عليه السلام گفتم : شناخت ، كار كيست؟ فرمود : «كار خداوند . بندگان را در آن ، دخلى نيست» .

٢٤٢٤.التوحيد ـ به نقل از ابو بصير ـ : از امام صادق عليه السلام سؤال شد : آيا شناخت ، اكتسابى است؟ فرمود : «خير» . سؤال شد : آيا كار خداوند عز و جل و عطيّه اوست؟ فرمود : «آرى . بندگان را در آن ، دستى نيست» .

٢٤٢٥.قرب الإسناد ـ به نقل از بزنطى ـ : به امام رضا عليه السلام گفتم : مردم ، در شناخت ، دخالتى دارند؟ فرمود : «خير» . گفتم : براى آن ، ثوابى داده مى شوند؟ فرمود : «ثواب به آنها مرحمت مى شود ، چنان كه شناخت به آنان مرحمت مى شود» .

ر . ك : ص ٣٨٥ (مبانى شناخت خدا / فطرت) ، و ص ٣٩٩ (پيمان فطرى) ، و ص ٤٠١ (تجلّى فطرت در هنگام سختى ها) .