٢٣٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال را فرشته اى از فرشتگان است كه نيمى از اندامش آتش و نيمى ديگر ، يخ است . نه آتش ، يخ را آب مى كند و نه يخ ، آتش را خاموش مى نمايد . با آوازى بلند صدا مى زند : پاك است خداوندى كه داغىِ اين آتش را نگه داشت و نگذاشت اين يخ را ذوب كند ، و سرماى يخ را نگه داشت و نگذاشت اين آتش را خاموش نمايد . بار خدايا! اى الفت دهنده [و جمع كننده ]ميان برف و آتش! ميان دل هاى بندگان مؤمنت ، بر طاعتت ، الفت افكن .

٢٣٨٨.امام رضا عليه السلام ـ در خطبه عقد ازدواج ـ : از خداوند مى خواهيم كه ميان شما را به نيكى و تقوا پيوند زند و بر پايه محبت و عشق ، الفت دهد و با سازگارى و خرسندى به فرجام رساند ، كه او شنواى [ اجابت كننده] دعاست و آنچه را بخواهد ، لطف مى كند .

٢٣٨٩.امام مهدى عليه السلام ـ از دعاى ايشان در قنوتش از تو درخواست مى كنم ، به حقّ آن نامت كه به واسطه آن ، ميان دل هاى دوستانت الفت افكندى و بين برف و آتش ، سازش دادى كه نه اينْ آن را آب مى كند و نه آنْ اين را خاموش مى گرداند . [١]

٢٣٩٠.الكافى ـ به نقل از سماعه ـ : از امام عليه السلام [٢] درباره نماز ميّت پرسيدم . فرمود : «پنج تكبير مى گويى . بعد از تكبير اوّل ، مى گويى : گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه نيست . . . . بار خدايا! مردان و زنان مؤمن ما را ، از زنده و مرده ، بيامرز و دل هاى ما را با دل هاى نيكانمان الفت ده ، و ـ به اذن خودت ـ ما را به حق (حقيقت) كه مورد اختلاف است ، راهنمايى فرما كه تو هر كه را بخواهى ، به راه راست هدايت مى كنى » .

[١] ظاهراً اشاره است به آنچه در حديث ٢٣٩٧ گذشت .[٢] حديث ، در منبع ، به همين صورت و بدون ذكر نام معصوم آمده است .