٢٣٢٢.دلائل النبوّة ـ به نقل از أبو بكر بن محمّد بن ع اين نامه پيامبر خدا در نزد ماست كه وقتى عمرو بن حزم ، را به يمن گسيل داشت ، برايش نوشت . . . : «اين ، سفارشى است از پيامبر خدا به عمرو بن حزم ، آن گاه كه او را به يمن فرستاد . او را به تقوا از خدا در كارش فرمان داده است ؛ زيرا خداوند با كسانى است كه تقوا پيشه كنند و نيكوكار باشند . و به او فرمان داده است كه . . . با مردم ، به مهربانى و الفت (همدلى) رفتار كند تا در دين ، دانا شوند» .

٢٣٢٣.امام على عليه السلام ـ در فضايل پيامبر خدا ـ خداوند به بركت وجود او ، تفرقه را به اتّحادْ بدل ساخت و شكاف ها را به هم آورد و ميان سينه هاى شعله ور از دشمنىِ خويشاوندان و دل هاى آكنده از كينه آنها ، الفت (دوستى) افكند .

٢٣٢٤.امام على عليه السلام ـ نيز در فضايل پيامبر صلى خداوند به واسطه او ، كينه ها را مدفون ساخت و آتش خونخواهى ها را فرو نشاند و ميان عدّه اى ، [با آن كه هيچ نسبتى با هم نداشتند ،] پيوند برادرى افكند و ميان عدّه اى كه خويشاوند بودند ، جدايى افكند . ذلّت را عزّت بخشيد و عزّت را ذلّت داد .

٢٣٢٥.امام حسين عليه السلام : از پدرم درباره . . . رفتار پيامبر خدا در بيرون از خانه پرسيدم . فرمود : «پيامبر خدا همواره زبانش را از گفتار بيهوده در كام مى كشيد و با مردم ، با الفت (دوستانه) رفتار مى كرد و آنها را نمى رماند . ارجمندِ هر قومى را گرامى مى داشت و او را بر آنان فرمان روايى مى داد .