دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٤
بداخلاقى ، عيبجويى [١] و . . . . اين موانع ، ريشه در وسوسه هاى شيطانى و هوس هاى نفسانى دارند و گاه جهل و بى تدبيرى ، مانع الفت مى گردد ، چنان كه در مورد ازدواج كودكان روايت شده است : إذا زُوِّجوا وهُم صِغارٌ لَم يَكادوا يَتَأَلَّفوا . [٢] چنانچه در خُردسالى به ازدواج درآورده شوند ، به ندرت [با همسرانشان ]اُنس مى گيرند . در اسلام براى مبارزه با موانع اُلفت ، همه امورى كه سدّ راه الفت و محبّت اند و يا موجب كينه و عداوت و جدايى مى گردند ، ممنوع اعلام شده و در صورتى كه به هر دليلى رشته الفت ميان دو مسلمان قطع شود ، حق ندارند بيش از سه روز از هم جدا باشند و اين آيين الهى ، آنان را مكلّف كرده كه مجدّداً پيوند دوستى را ميان خود برقرار سازند [٣] ، كه آن جا پيامبر خدا مى فرمايد : لا هِجرَةَ فَوقَ ثَلاثٍ . [٤] هيچ قهر كردنى ، بيش از سه روز ، جايز نيست .
ب . زمينه سازى براى هماهنگى روحى
در نظام آفرينش ، مبدأ الفت و كنار هم قرار گرفتن دل ها ، تناسب و تعارف آنها
[١] ر . ك : دوستى در قرآن و حديث : فصل چهارم : موانع دوستى . در دانش نامه ميزان الحكمه نيز تحت عنوان «محبّت» شرح اين موانع خواهد آمد .[٢] ر . ك : ص ٣٤٤ ح ٢٣٩٤ .[٣] راجع : كتاب «دوستى در قرآن و حديث» : ص ٥٨ (النهي عن الهجران فوق ثلاثة ايّام) .[٤] الكافى : ج ٢ ص ٣٤٤ ح ٢ عن هشام بن الحكم عن الإمام الصادق عليه السلام ، مشكاة الأنوار : ص ٢٠٩ ، بحارالأنوار : ج ٧٥ ص ١٨٥ ح ٢ ؛ صحيح مسلم : ج ٤ ص ١٩٨٤ ح ٢٧ ، مسند ابن حنبل : ج ٣ ص ٣١٩ ح ٨٩٢٨ ، كنزالعمّال : ج ٩ ص ٣٣ ح ٢٤٧٩١ .