دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٣
٢١٤٦.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از ياسر خ امام رضا عليه السلام هر گاه خلوت مى كرد ، تمامى حَشَم و خدم خود را ، از كوچك و بزرگ ، جمع مى كرد و با آنان به گفتگو مى پرداخت و خوش و بش مى كرد . و هر گاه براى صرف غذا مى نشست ، همگان را از كوچك و بزرگ ، حتّى مهتر و حجامتگر را با خود بر سر سفره مى نشاند .
٢١٤٧.الكافى ـ به نقل از عبد اللّه بن صلت ، از مردى ا در سفر امام رضا عليه السلام به خراسان همراه ايشان بودم . روزى فرمود سفره برايش انداختند و غلامان خود را ، از سياه و غير سياه ، كنار سفره گرد آورد . من گفتم : فدايت شوم! كاش براى اينها جداگانه سفره اى مى انداختيد! فرمود : «ساكت باش! خداوند متعال يكى است ، مادرْ يكى است ، پدرْ يكى است و پاداش نيز به اعمال است» .
٦ / ٤١
اجتناب از تنها خوردن
٢١٤٨.الكافى ـ به نقل از جابر بن عبداللّه ـ : پيامبر خدا فرمود : «آيا به شما از بدترين مردانتان خبر دهم؟» . گفتيم : بفرماييد ، اى پيامبر خدا! فرمود : «از جمله بدترين مردان شما ، كسى است كه تهمت زن و گستاخ و فحّاش و تنها خور و خسيس باشد ، بنده اش را كتك بزند و عائله اش را سربار ديگرى بكند» .
٢١٤٩.مكارم الأخلاق ـ در وصف پيامبر خدا ـ : حتّى الامكان تنها غذا نمى خورد . فرمود : «آيا شما را از بدترينتان آگاه نسازم؟» . گفتند : بفرماييد . فرمود : «كسى كه تنها بخورد و برده اش را بزند و بخشش خويش را دريغ كند» .