٢١١٨.الكافى ـ به نقل از زيد شحّام ـ : امام صادق عليه السلام فرمود : «پيامبر خدا از زمانى كه خداوند عز و جل او را برانگيخت ، تا زمانى كه او را از دنيا برد ، هرگز در حال تكيه دادن غذا نخورد و مانند يك بنده غذا مى خورد و چون يك بنده مى نشست» . گفتم : چرا؟ فرمود : «به خاطر فروتنى براى خداوند عز و جل» .

٢١١٩.الكافى ـ به نقل از ابو خديجه ـ : من خودم حضور داشتم كه بشير دهّان از امام صادق عليه السلام پرسيد : آيا پيامبر خدا در حالى كه به سمت راست يا چپش تكيه داده باشد ، غذا مى خورد؟ فرمود : «پيامبر خدا هيچ گاه در حال تكيه دادن به راست يا چپش غذا نمى خورد ؛ بلكه بنده وار مى نشست» . گفتم : چرا؟ فرمود : «به خاطر فروتنى براى خداوند عز و جل» .

٢١٢٠.امام صادق عليه السلام : در حال تكيه دادن ، غذا نخور و از تكيه دادن بدتر ، اين است كه در حال دراز كشيدن باشى .

٢١٢١.الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ : روزى بر امام باقر عليه السلام وارد شدم و ايشان تكيه داده بود و غذا مى خورد . در حالى كه براى ما روايت مى شد كه اين كار ، مكروه است . من شروع به نگاه كردن به ايشان كردم . امام عليه السلام مرا به غذايش تعارف كرد . چون از خوردن فراغت يافت ، فرمود : «اى محمّد! شايد در اين فكرى كه پيامبر خدا ، از زمانى كه خداوند او را مبعوث كرد تا وقتى از دنيا رفت ، هيچ چشمى او را نديد كه در حال تكيه دادن ، غذا بخورد؟» . سپس ، خود جواب خويش را داد و فرمود : «آرى! به خدا سوگند ، از زمانى كه خداوند مبعوثش كرد تا زمانى كه از دنيا رفت ، هيچ چشمى او را نديد كه در حال تكيه دادن ، غذا بخورد» .