ب . خوردن از اطراف غذايى كه براى همه آماده شده و از وسط آن بر نداشتن ؛ ج . نگاه نكردن به لقمه ديگران ؛ د . رعايت حقوق ديگران در آنچه در سفره است ؛ ه . شروع توسط صاحب غذا يا بهترين شخص حاضر بر سر سفره ؛ و . ادامه دادن به خوردن ، تا سير شدن همه كسانى كه بر سر سفره نشسته اند ؛ ز . بلند شدن از سر سفره ، قبل از برچيدن آن .

هشت . آداب پايان دادن غذا و برچيدن سفره

پايان غذا خوردن ، مانند آغاز آن ، آدابى دارد كه رعايت آنها براى سلامت جسم و جان ، سودمند است . اين آداب را مى توان به آدابِ : عرفانى ، اجتماعى و بهداشتى تقسيم كرد : الف . ادب عرفانى ، كه عبارت است از : سپاس گزارى از ولى نعمت حقيقى ـ كه خداوند متعال است ـ و دعا براى بركت يافتن روزى ؛ ب . ادب اجتماعى ، كه عبارت است از : يادآورى گرسنگان و مسئوليتى كه افراد سير در برابر آنان دارند و تلاش براى كاستن فقر و گرسنگى از جامعه در حدّ توان ؛ ج . ادب بهداشتى ، كه عبارت است از : شستن دست ها ، خلال كردن و مسواك زدن دندان ها ، تميز كردن آنچه زير سفره ريخته ، قدرى استراحت بر پشت ، و نخوابيدن بلافاصله پس از خوردن غذا .

نُه . آداب خوردن گوشت و ميوه

خوردن گوشت و ميوه از منظر احاديث اسلامى ، آداب ويژه اى دارد كه اجمالاً