١٩٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دوست دارد كه شيطان در نزد او غذا و يا جايى براى خفتن نيابد ، هر گاه وارد خانه اش مى شود ، سلام كند و در هنگام غذا خوردن ، نام خدا را بر زبان آورد .

١٩٨٣.مكارم الأخلاق : پيامبر خدا هر گاه دست به غذا مى برد ، مى گفت : «به نام خدا . بار خدايا! در آنچه به ما روزى كردى ، بركت ده ، و اين را جايگزين فرما» .

١٩٨٤.مكارم الأخلاق : هر گاه در برابر پيامبر خدا سفره پهن مى شد ، مى گفت : «بار خدايا! اين را نعمتى قرار ده كه شكر آن به جاى آورده مى شود ، و به نعمت بهشت پيوندش مى دهى» .

١٩٨٥.صحيح مسلم ـ به نقل از حُذيفه ـ : عادت ما اين بود كه هر گاه با پيامبر صلى الله عليه و آله بر سفره اى حاضر مى شديم ، دست به غذا نمى برديم تا پيامبر خدا شروع كند و دستش را به طرف غذا ببرد . يك بار با ايشان براى صرف غذايى حاضر شديم كه دختركى آمد ، به طورى كه گويا كسى او را هُل مى دهد . رفت كه دست به غذا ببرد ؛ امّا پيامبر خدا دستش را گرفت . آن گاه يك باديه نشين آمد ، به طورى كه گويا او را هم كسى به جلو هُل مى داد . پيامبر صلى الله عليه و آله دست او را نيز گرفت . پس ، پيامبر خدا فرمود : «شيطان ، غذايى را كه بر آن نام خدا برده نشود ، براى خود حلال مى شمارد [و از آن مى خورد] . او اين دخترك را آورد تا به واسطه وى اين غذا را بر خود حلال كند . به همين جهت ، من دستش را گرفتم . بعد ، اين باديه نشين را آورد تا به واسطه او حلال كند . به همين خاطر ، دست او را نيز گرفتم . و سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، هم اينك ، دست او (شيطان) با دست اين دخترك در دست من است» .