بسيارى از مردم ـ اگر نگوييم بيشتر آنان ـ سلامت و شادابى و زندگى خود را فداى شكم خود مى كنند و اصلاً به فكر اين نيستند كه چه بخورند، چگونه بخورند و چه اندازه بخورند . از اين رو، هر چيزى را كه مزه بيشترى دارد، به هر اندازه كه ميل دارند و به هر شكلى كه پيش آيد، مصرف مى كنند و بدين سان، گرفتار انواع بيمارى ها مى شوند . امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد : مَن غَرَسَ في نَفسِهِ مَحَبَّةَ أنواعِ الطَّعامِ ، اجتَنى ثِمارَ فُنونِ الأسقامِ . [١] هركه [نهال] دوستى غذاهاى گونه گون را در نفْس خويش بنشانَد، ميوه بيمارى هاى گونه گون خواهد چيد . رهنمودهاى اسلام در اين زمينه فوق العاده مهم و ارزشمندند كه با عنايت به عصر صدور آنها ، معجزه علمى پيشوايان دين محسوب مى شوند . در اين باره توجّه به دو نكته حائز اهمّيت است : ١ . رهنمودهاى اسلام درباره خوردن ، تنها سلامت جسم را تضمين نمى كند ؛ بلكه متضمّن بهداشت جسم و جان انسان است . ٢ . از آن جا كه عقل و علم ، بر همه رازهاى آفرينش احاطه ندارند ، ممكن است حكمت برخى از رهنمودهاى اسلام براى دانش امروز مجهول باشند ؛ ولى بى ترديد ، اين به معناى بى دليل بودن آن رهنمودها نيست ، چنان كه حكمت شمارى از احكام اسلام در گذشته مجهول بود و امروز ، علم ، به راز آنها پى برده است . و اينك اشاره اى كوتاه به آن رهنمودها :

يك . حلال بودن غذا

نخستين و مهم ترين رهنمود اسلام درباره موادّ غذايى مورد مصرف ، اين است

[١] ر .ك : ص ٥٠ ح ١٨٢٥ .[٢] ر .ك : ص ٧٠ ح ١٨٧٠ .