فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٢٩ - تعريض
آن اشاره شده است.(٦)از اين عنوان به مناسبت در باب صلات سخن رفته است.
حكم:رفتن به سرزمين كفر و سكنى گزيدن در آن اگر موجب نقص دين مسلمان گردد، تعرّب بعد از هجرت محسوب شده و از گناهان كبيره(-->گناه كبيره)است.(٧)اگر در سكونتِ سرزمين كفر براى خانواده و فرزندان، خوف تعرّب وجود داشته باشد، بر فرد واجب است به سرزمين اسلام هجرت كند.(٨)
تعريس
تَعريس: فرود آمدن مسافر در آخر شب براى خواب و استراحت.(١)
از آن به مناسبت در باب حج ياد شده است.
تعريس در جاده و راهها مكروه است.(٢)
(-->معرّس)
تعريضتعريض: سربسته سخن گفتن و گوشه زدن، مقابل تصريح.
تعريض عبارت است از تكلّم به كلامى غير صريح در مقصود، هرچند به آن نزديك مىباشد و ظهور در آن دارد؛ ليكن احتمال خلاف آن نيز داده مىشود، برخلاف تصريح(١)(-->تصريح). از اين عنوان در باب نكاح و حدود به مناسبت سخن رفته است.
تعريض زن متأهّل و نيز مطلّقه به طلاق رجعى در زمان عدّه، به ازدواج جايز نيست. و نيز براى مرد تعريض به زنى كه نُه بار او را طلاق داده جايز نيست. تعريض مطلّقه به طلاق بائن، در عدّه جايز است و به طور كلّى تعريض براى هر مردى كه ازدواج او با زنِ در حال عدّه، بعد از سپرى شدن آن بلامانع است، جايز مىباشد. البتّه مردى كه زن خود را سه بار طلاق داده تعريض او به عقد ازدواج جايز است هرچند ازدواج مجدّد او با زن