فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٤٦ - تغرير
عقود و ايقاعات:آنچه از اركان عقد به شمار مىرود بايد تعيين گردد، مانند دو طرف عقد،(٦)عوض و معوَّض در عقدهاى معاوضى همچون بيع(٧)(-->بيع)و اجاره(٨)(-->اجاره)؛ مدّت در مثل سلف(-->بيع سلف)، نسيه(٩)(-->بيع نسيه)و ازدواج موقّت(١٠)(-->ازدواج موقّت)؛ مقدار سهم در مزارعه(١١)(-->مزارعه)و مضاربه(١٢)(-->مضاربه)و مهر در ازدواج موقّت.(١٣)
تعيين زنى كه طلاق داده مىشود شرط صحّت طلاق است(١٤)(-->طلاق).
در مرافعات، اختيار تعيين قاضى با مدّعى است(١٥)(-->دعوا).
(-->ابهام)
تغابن؛ سوره
تَغابُن؛ سوره: شصت وچهارمين سوره قرآن كريم.
در باب صلات آمده است.
قرائت سوره تغابن در نمازهاى واجب مستحب است.(١)
تَغريب -->تبعيد
تغرير
تَغرير: در معرض خطر قرار دادن.
از آن به مناسبت در بابهايى نظير جهاد و قصاص سخن رفته است.
تغرير نفس، جز در موارد مهمتر از حفظ جان، همچون جهادِ واجب(-->جهاد)حرام است.(١)چنانكه در قصاص اعضا، اگر قصاص عضوى سبب شود قصاص شونده در معرض هلاكت قرار گيرد يا به عضوى ديگر صدمه وارد گردد و در نتيجه قصاص از حدّ خود تجاوز كند، قصاص، ساقط و ديه يا ارش(-->ارش)جايگزين آن مىشود؛ از اينرو، قصاص