فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٩٩ - تكدّى
صورت گيرد در حرمت آن اختلاف است. مشهور قائل به حرمت آن هستند؛(٣)بلكه بر حرمت، ادّعاى اجماع شده است؛(٤)ليكن برخى آن را مكروه و بعضى قدما ترك آن را مستحب دانستهاند.(٥)برخى نيز حرمت آن را به حال قرائت نماز مقيّد كردهاند.(٦)
٢. از جهت وضعى:عمل تكتّف اگر به قصد جزئيّت (يكى از اجزاى نماز بودن) انجام شود بدون شك موجب بطلان نماز مىشود. در غير اين صورت چه به قصد تشريع انجام گيرد و چه بدون آن در بطلان نماز اختلاف است. مشهور قائل به بطلان هستند.(٧)
صدور عمل تكتّف به سهو، موجب بطلان نماز نمىگردد.(٨)همچنين انجام دادن آن به جهت تقيّه(-->تقيّه)جايز بلكه در صورت توقّف دفع خطر بر آن، واجب است.(٩)
تكثير اثر
تكثير اثر:تهيّه نسخههاى متعدّد از اثرى همچون كتاب و نوار.
امروزه تكثير اثر به دليل تعدّد اَشكال و سهولت انجام دادن آن، از مسائل جديد و محل ابتلا است كه در استفتائات و نيز ضمن مسائل مستحدثه از برخى احكام آن سخن گفته شده است.
حكم:بنابر اينكه حقّ معنوى مانند حقّ تأليف يا اختراع از حقوق شرعى و داراى ماليّت باشد، هرگونه تصرف در آن، از جمله تكثير اثر بدون رضايت صاحب حق حرام است(١)(-->حقّ معنوى). همچنين اثرى كه داراى انحراف دينى است ـ اعم از اعتقادى، اخلاقى و غير آن ـ تكثيرش حرام و گرفتن مزد بر آن باطل است.(٢)
تكدّى -->گدايى