فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٦٥ - پستی
قصاص در پستان ـ اعم از زن و مرد ـ ثابت است(٩)(-->قصاص).
پستان حيوان:بنابر تصريح برخى، حيوانِ داراى يك پستان براى قربانى كفايت نمىكند(١٠)(-->تصريه).
پستچى -->نامه رسان
پستو
پستو: صندوق خانه، خُرد اتاق در داخل كلان اتاق.
از آن به مناسبت در باب صلات نام برده شده است.
بر اساس مفاد برخى روايات، افضل براى زن نمازگزاردن در خانه و با فضيلتترين مكان در خانه، پستوى خانه است.(١)
پستى
پستى: فرو مايگى/ نا مرغوبى/ مقابل بلندى.
از پستى به مفهوم نخست در بابهاى تجارت، نكاح و شهادات به مناسبت سخن رفته است.
داد و ستد با اشخاص فرومايه (كسانى كه از محاسبه چيز اندكى نيز فروگذار نمىكنند يا افرادى كه در مواجهه با نيكى و بدى بىتفاوت هستند و يا اشخاصى كه باكى ندارند چه سخنى بگويند يا در حقّ آنان چه سخنى گفته شود) مكروه است.(١)
كارهاى پست اجتماعى همچون حجامت، بافندگى، نگهبانى (سرايدارى) و حمامى از مشاغل مكروه به شمار رفته(٢)و اشتغال و اجير شدن براى اين نوع كارها كراهت دارد.(٣)پستى شغل كسى موجب عدم پذيرش شهادت او و يا ندادن زن توسط صاحبان مشاغل عالى به دارندگان مشاغل پست نمىشود.(٤)
به كاربردن الفاظى همچون «پست» نسبت به ديگرى كه سبب ايذا، اهانت و هتك او بشود موجب ثبوت تعزير(-->تعزير)بر گوينده مىگردد.(٥)