فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٩٥ - ثيوبت
صحيح و داراى ثواب است؛ ليكن در صورت دوم، بطلان عمل و عدم ترتّب ثواب بر آن به مشهور نسبت داده شده است.(٧)
مراتب ثواب:افزايش يا كاهش ثواب معلول عواملى چند است، از جمله: نيّت كه ميزان خلوص آن در افزايش يا كاهش ثواب دخيل است؛(٨)دشوارى عمل. عمل دشوارتر داراى ثواب برتر است؛(٩)زمان، مانند عبادت در ماه رمضان، بويژه شب قدر،(١٠)شب عيد فطر و قربان(١١)و هنگام سحر(١٢)كه موجب افزايش پاداش مىگردد و مكان، همچون مسجد،(١٣)بويژه مسجد الحرام و مشاهد مشرّفه(١٤)(-->مشاهد مشرّفه)كه عبادت در آنها ثواب بيشترى دارد.
اهداى ثواب:انجام دادن عبادت و اهداى ثواب آن به مؤمنان، بويژه معصومان عليهم السّلام و عالمان ربّانى مستحب است و ثواب عمل اهدايى به ايشان خواهد رسيد(١٥)ان شاء اللّه.
ثوب -->لباس
ثور -->غار ثور
ثويّه
ثَويَّه: از حدود عرفات.
از آن در باب حج نام برده شده است.
حدود عرفات(-->عرفات)از جمله ثويّه خارج از سرزمين عرفات است؛ از اينرو، وقوف در اين حدود، وقوف در عرفات بهشمار نمىرود و صحيح نيست.(١)
ثَيِّب -->بيوه
ثيوبت
ثَيُوبَت[= ثيبوبت]:بيوگى(-->بيوه).