فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٠٩ - تكليف
مسجد،(٧)بين نافلههاى مغرب،(٨)در اثناى اذان و بنابر مشهور بين اقامه و بعد از اقامه و نيز براى نماز گزاران در نماز جماعت بعد از شنيدن{قَدْ قامَتِ الصَّلاة }،(٩)در اثناى خطبه جمعه بنابر قولى،(١٠)در حال سعى(-->سعى)، در حال شنيدن قرآن،(١١)هنگام طواف(١٢)(-->طواف)و آميزش،(١٣)پرگويى،(١٤)تكلّم با زنان در غير موارد ضرور،(١٥)سخن گفتن زن با غير محارم جز به مقدار نياز.(١٦)
ديه تكلّم:اگر كسى به سبب جنايتى قوّه تكلّم ديگرى را از بين ببرد، بهگونهاى كه نتواند هيچ يك از حروف معجم را ـ كه بنابر قول مشهور ٢٨ حرف عربى است ـ تلفظ نمايد، ديه كامل بر جانى ثابت مىشود و اگر تنها توانايى تلفظ بخشى از حروف را نداشته باشد، ديه به نسبت ثابت مىشود.(١٧)
آثار تكلّم:تكلّم داراى آثارى است از قبيل بطلان نماز در صورت تكلّم عمدى در اثناى آن،(١٨)و وجوب دو سجده سهو(-->سجده سهو)در صورت تكلّم سهوى.(١٩)
تكليف
تكليف: خطاب شارع به انجام دادن يا ترك كارى و يا تخيير بين آن دو.