فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٦٢ - تجنيح
جاسوسى كردن عليه مسلمانان حرام است(-->جاسوسى).
(-->جستوجو)
تجسيم -->مجسّمه
تَجَمُّل -->زيبايى
تَجمير -->بخور
تجنيب
تَجنيب: دور كردن، پرهيز دادن.
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات، حج و طلاق سخن رفته است.
پرهيز دادن كودك از تخلّىِ رو، يا پشت به قبله ـ به تصريح برخى ـ بر ولىّ واجب نيست؛(١)گرچه احتمال وجوب آن داده شده است.(٢)
جلوگيرى كودكان و ديوانگان از ورود به مساجد مستحب است. بعضى حكم يادشده را به صورتِ خوفِ آلوده كردن مسجد يا ارتكاب اعمال منافى با شأن و تعظيم مسجد همچون بازى كردن و يا مزاحمت براى نمازگزاران، مقيّد كرده و افزودهاند در صورت عدم خوف نسبت به موارد يادشده تمرين دادن كودكان با آوردن آنان به مسجد مستحب است.(٣)
بر ولىّ كودك و ديوانهاى كه به احرام عمره يا حج مُحرم شدهاند واجب است آنان را از محرّمات احرام پرهيز دهند(٤)(-->احرام).
در وجوب پرهيز دادن دختر نابالغ و ديوانه از زينت كردن(-->حداد)در ايّام عدّه وفات(-->عدّه)بر ولىّ ايشان، اختلاف است.(٥)
تجنيح
تَجنيح: دستان و بازوان را همچون دو بال قرار دادن.
تجنيح عبارت است از آنكه انسان بازوان و دستان خود را چون دو بال قرار دهد. تحقّق آن در ركوع به دور كردن آرنج و بازوان از پهلو و در سجده به بلند كردن آرنج از زمين و فاصله انداختن بين بازوان