فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٥٥ - تفأّل
ربا(-->ربا)به شمار رفته و حرام است. در صورتى كه جنس دو كالا متفاوت باشد يا ـ بنابر مشهور ـ شمارشى معامله شود ـ و نه وزنى و پيمانهاى ـ تفاضل جايز است.(١)
تفأّل
تَفأُّل: فال نيك زدن/ پيش بينى آينده با استناد به قرآن، ديوان شعرا و غير آن.
تفأّل به معناى اوّل در مقابل تطيّر (فال بدزدن)(-->طيره)، عبارت است از فال نيك زدن به مكان يا زمان بر حسب آنچه در اين دو بدان برخورد مىكند يا مىشنود، مانند آنكه مريضى كلام «اى سالم» را از كسى ـ كه شخصى به نام «سالم» را صدا مىزند ـ بشنود يا گم كننده چيزى جمله «اى واجد» را از كسى ـ كه فردى به نام «واجد» را مىخواند ـ بشنود. اوّلى از نام «سالم» به سلامت خود و دومى از نام «واجد» به پيدا شدن گمشده خويش تفأّل بزند؛ به اين معنا كه از شنيدن واژه «سالم» و «واجد» نسبت به بيمارى و گمشده خود احساس خوبى پيدا كند.(١)از اين عنوان به هر دو معنا به مناسبت در باب صلات سخن رفته است.
حكم:تفأّل به خير، امرى ممدوح و مستحب و ـ بنابر مضمون روايتى ـ محبوب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است. چنانكه تطيّر، مبغوض آن گرامى بود.(٢)بر اساس مفاد روايتى ديگر، تفأّل به نيكى موجب دستيابى به مقصود مىشود.(٣)برخى گفتهاند: براى بنده سزاوار است كه به مكان و زمان بر حسب آنچه در اين دو به وى مىرسد تفأّل زند.(٤)
مفهوم دوم تفأّل:
تفأّل به قرآن:در روايتى از تفأّل به قرآن نهى شده است.(٥)در مراد از تفأّل و نيز حكم آن اختلاف است. بعضى گفتهاند: مراد، معناى متبادر از اين كلمه است؛ فال نيك زدن هنگام شنيدن يا قرائت آيهاى؛ چنانكه شيوه رايج عرب در تفأّل اين گونه است.(٦)
بعض ديگر، مراد را كشف و استخراج رخدادهاى آينده دانستهاند، مانند آنكه به انگيزه آگاهى از وضع بيمار يا گمشده در