فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٥٦ - بیت المال
يا امامان عليهم السّلام است و درآمد حاصل از آنها در اختيار آنان قرار مىگيرد تا هرگونه صلاح بدانند هزينه كنند. اين نوع منابع عبارتند از: انفال(-->انفال)و سهم امام عليه السّلام از خمس(-->خمس).(٢)
منابع نوع دوم:اين نوع منابع عبارتند از زكات ـ جز سهم سبيل اللّه ـ و سهم سادات از خمس.
مصارف بيت المال:از آنچه در منابع بيت المال گفته شد روشن مىشود كه مصارف آن نيز ـ بر حسب نوع منابع از حيث عموميت و خصوصيت ـ متفاوت است.
منابعى كه به عموم تعلّق دارد، در مصالح مسلمانان اعمّ از فرهنگى، سياسى و غير آن صرف مىشود و منابعى كه به امام عليه السّلام تعلّق دارد طبق نظر و صلاحديد ايشان به مصرف مىرسد.
مصارف منابع نوع دوم، خاص است و تنها به كسانى كه تحت يكى از عناوين مشخّص قرار دارند، تعلّق مىگيرد كه در ذيل عنوان خمس و زكات از آن ياد خواهد شد. در اين مقاله به نمونههايى از مصارف نوع نخست اشاره مىكنيم.
١. متصدّيان برقرارى نظم و امنيت در جامعه مانند حاكمان و واليان،(٣)قضات و منشيان آنان،(٤)نيروهاى نظامى و انتظامى(٥)ـ كه تمام وقت در خدمت جهاد و آماده بر اين امر هستند ـ ، كارشناسان تقسيم اموال مشترك،(٦)حسابدار بيت المال(٧)و اجرا كننده حدود.(٨)
در اينكه استحقاق و ارتزاق از بيت المال براى قشرهاى يادشده منوط به نياز آنان است يا براى هر فردى كه انجام دادن كار بر او واجب عينى(-->وجوب عينى)نيست و از سوى حكومت عهدهدار آن شده، جايز مىباشد، اختلاف است(-->ارتزاق).
٢. اقامه و احياى شعائر و آموزههاى دينى همچون پرداخت مستمرى به مؤذّن،(٩)امام جماعت، معلّم قرآن،(١٠)اعزام افراد به حج و زيارت قبر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله درصورتى كه ترك آن ـ به جهت عدم تمكّن مالى ـ موجب تعطيلى حج و زيارت گردد.(١١)
٣. نيازمنديهاى مرتبط با مصالح عمومى مانند خريد ساز و برگ جنگى به