فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٤٦ - تنگى وقت
تنگى وقت
تنگى وقت:عدم گنجايش زمان براى بهجا آوردن عبادت داراى وقت مشخص با اجزاء و شرايط آن.
از آن در بابهايى نظير طهارت، صلات و حج سخن رفته است.
حكم:عبادتهايى كه داراى وقت مشخصى هستند، مانند نمازهاى واجب يوميه، واجب است در همان وقت بهجا آورده شوند(١)و تأخير انداختن آنها تا آخر وقت ـ بهگونهاى كه زمان براى انجام دادن آنها با تحفّظ بر واجبات، اعم از شرايط و اجزاء، گنجايش نداشته باشد ـ بدون عذر حرام است.(٢)
آثار:بر ضيق وقت آثارى مترتّب است.
١. تقديم:واجب عبادىاى كه وقت آن تنگ است بر واجب عبادى داراى وقت موسّع مقدّم مىشود(٣)(-->تزاحم).
٢. تبديل يا رفع تكليف اوّلى:اگر مكلّف براى تحصيل طهارت (وضو يا غسل) آب در اختيار نداشته باشد واجب است براى پيدا كردن آن فحص كند؛(٤)ليكن در تنگى وقت وجوب فحص، ساقط و تيمّم جايگزين آن مىگردد.(٥)
كسى كه از اداى تكبيرة الإحرام(-->تكبيرة الإحرام)ناتوان است، در فرض تنگ بودن وقت براى ياد گرفتن آن، گفتن ترجمه آن كفايت مىكند.(٦)
محل احرام حج تمتّع شهر مكّه است و اگر حاجى در غير مكّه محرم شود بايد در مكّه احرام را تجديد كند، مگر آنكه وقت براى بهجا آوردن مناسك تنگ باشد. در اين صورت اختلاف است كه آيا همان احرام كفايت مىكند يا بايد احرام را هرچند در عرفات(-->عرفات)تجديد نمايد؟(٧)
٣. تعيّن تكليف:اگر وقت براى غسل ترتيبى تنگ باشد، غسل ارتماسى(-->ارتماس)در صورت امكان بر مكلّف متعيّن مىگردد.(٨)اگر در اماكن چهارگانه(-->اماكن اربع)ـ كه مكلّف بين قصر و اتمام نماز در آنها مخيّر است ـ وقت براى خواندن نماز چهار ركعتى تنگ باشد، قصر متعيّن مىشود.(٩)
از شرايط صحّت نماز در حال اختيار، استقرار مكان نمازگزار است(-->استقرار)؛