فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٩٨ - تكتّف
تكبير قنوت
تكبير قنوت:گفتن اللّه اكبر براى قنوت.
از آن در باب صلات نام برده شده است.
از تكبيرهاى مستحب در نماز، تكبير(-->تكبير)براى قنوت(-->قنوت)است.(١)
تكبير قيام
تكبير قيام:گفتن اللّه اكبر براى قيام در ركعت دوم نماز عيدين قبل از قرائت.(١)
از آن در باب صلات نام برده شده است.
بنابر مشهور در نماز عيد فطر و قربان، تكبيرها در هر ركعت پس از قرائت گفته مىشود؛(٢)ليكن به گفته گروهى از قدما در ركعت دوم از چهار تكبير، يك تكبير براى قيام پيش از قرائت و سه تكبير پس از هر قرائت گفته و سه قنوت خوانده مىشود.(٣)
(-->تكبير)
تكتّف
تَكَتُّف:دستى را بر پشت دست ديگر نهادن در نماز.
از تكتّف ـ كه به «تكفير» نيز تعبير شده است ـ در باب صلات سخن رفته و از دو جهت؛ ماهيّت و حكم مورد بحث قرار گرفته است.
ماهيّت:در اينكه تكتّف عبارت است از خصوص نهادن كف دست راست بر پشت دست چپ يا مطلق نهادن يكى از دو دست بر ديگرى در حال قرائت نماز، اختلاف است.(١)
حكم:حكم تكتّف هم از جهت تكليفى مورد بحث قرار گرفته و هم از جهت وضعى.
١. از جهت تكليفى:عمل تكتّف نزد اهل سنّت مستحب است؛ ليكن نزد شيعه اماميّه اگر به قصد تشريع (محبوب و مطلوب بودن نزد شارع) انجام شود، بدعت و حرام مىباشد(٢)و اگر بدون قصد تشريع