فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٠٩ - تضمّم
و به مناسبت در باب ارث سخن رفته است.
هرگاه دو نفر بر يكديگر خسارتى وارد كنند و هردو مقصّر باشند، هريك ضامن خسارت وارد شده بر ديگرى است و بايد آن را جبران كند(١)(-->ضمان).
در ضمان جريره، مضمون از ضامن ارث نمىبرد مگر در فرض تضامن؛ يعنى هريك از آن دو، ضامن جريره ديگرى شده باشد كه با وجود شرايط، از همديگر ارث مىبرند(٢)(-->ولاء).
تَضحيه -->قربانى
تضرّع
تضرّع: اظهار ذلّت و خشوع.
در برخى روايات به معناى حركت دادن انگشت سبّابه دست راست به سمت چپ و راست آمده(١)و به مناسبت در باب صلات به آن اشاره شده است.
تضرع و زارى به سوى خداوند در هرحال بويژه در نماز استسقاء و خطبه آن(-->نماز باران)،(٢)نيز هنگام استخاره،(٣)در سجده شكر،(٤)زمان وقوف در مشعرالحرام،(٥)هنگام بيتوته در مِنى در شب عرفه(٦)و در عرفات در روز عرفه(٧)مستحب است.
تضمّم
تَضَمُّم:دو چيز را به يكديگر نزديك كردن و چسبانيدن.
از آن به مناسبت در باب صلات سخن رفته است.
تضمّم اعضاى بدن در سجده براى زن ـ با چسبانيدن بازوها به پهلو و نهادن ساعد و آرنجها بر زمين و نزديك كردن رانها به شكم ـ مستحب است.(١)
تضمّم اعضاى بدن براى نمازگزار برهنه در حال ايستادن و نشستن مستحب است.(٢)