فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٥٣ - تغییر جنسیت
وجود جنس سومى را كه نه مرد باشد و نه زن بلكه محل اجتماع هر دو عنوان باشد، مطرح كردهاند ـ ليكن بعضى افراد بر حسب ظاهر، هويّت دو جنسى دارند. اينان دوگونهاند:
١. اشخاصى كه يك جنسيت در آنان پنهان و جنسيت ديگر آشكار است، مانند كسى كه در آغاز تولّد به ظاهر پسر بوده، ليكن با گذشت زمان، نشانههاى زن بودن در او نمايان گشته است؛ بهگونهاى كه متخصّصان فن بر زن بودن وى گواهى داده و وجود آلت تناسلى را در او همچون قطعه گوشتى زايد شبيه آلت دانستهاند. عكس آن نيز ممكن است.
٢. اشخاصى كه آلت تناسلى مرد و زن، هر دو را دارند. در فقه از چنين كسى به خنثى(-->خنثى)تعبير شده است و از ديرباز در كلمات فقها به تبعيّت روايات، مطرح است.
خنثى بر دو گونه است:مشكل و غير مشكل. جنسيت خنثاى مشكل ـ به دليل عدم وجود علائم شرعى در وى كه بتوان به يكى از دو جنس زن و مرد ملحق كرد ـ معلوم نيست. به همين دليل احكام ذكر شده در فقه درباره او مبتنى بر احتياط است؛ بر خلاف خنثاى غير مشكل كه جنسيت وى به دليل وجود علائم شرعى، شناخته شده است و در نتيجه به يكى از دو جنس مرد يا زن ملحق مىشود.
تغيير (يا اصلاح) جنسيت افراد دو جنسى از هر دو قسم يادشده (خنثى و غير خنثى) ممكن، بلكه در خارج واقع شده است؛ ليكن آيا تغيير حقيقى نسبت به كسى كه در يك جنس كامل است امكان دارد يا نه؟ علم پزشكى نه تنها وقوع آن را نفى مىكند بلكه آن را ممكن نمىداند.(١)عنوان تغيير جنسيت از مباحث جديد در دانش پزشكى است كه فقها در بخش مسائل مستحدثه به برخى احكام آن اشاره كردهاند.
حكم:تغيير جنسيت افراد دو جنسيّتى بنابر تصريح گروهى فى نفسه جايز است. البتّه از مقدّمات حرام آن همچون لمس و نظر به عورت ـ جز به اندازهاى كه ضرورت اقتضا مىكند ـ بايد اجتناب كرد.