فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٣٥ - تملّك
دخول در مسجد، حرام است.(١١)تمكين يهود و نصارا نسبت به دسترسى به قرآن جز به منظور ارشاد و هدايت ايشان جايز نيست.(١٢)
كسى كه زن كافر ذمّى(-->اهل ذمّه)را از ناچارى به دايگى كودك خويش برگزيده، كراهت دارد او را نسبت به بردن كودك به منزلش تمكين دهد.(١٣)
تملّق -->چاپلوسى
تملّك
تَمَلُّك:مالك شدن.
در بابهاى مربوط به عقود و ايقاعات و نيز بابهايى نظير جهاد، احياء موات و حدود از آن سخن رفته است.
حكم تكليفى:تملّك به معناى فراهم كردن اسباب آن همچون قبول در عقود، حيازت، و احياء موات، امرى مباح است، ليكن گاهى ـ به سبب عارضهاى ـ حكم ديگرى پيدا مىكند، مانند كراهت تملّك از راه قرض گرفتن بدون ضرورت(١)يا وجوب تملّك آب وضو با خريدن در صورت توقّف تحصيل آب بر آن.(٢)
اركان تملك:وجود سبب تملّك و تملّك كننده دو ركن اساسى حصول تملّك است.
الف ـ سبب تملّك:سبب تملّك يا اختيارى است يا قهرى.
اسباب اختيارى عبارتند از:
١. قبول در عقود تمليكى همچون بيع، هبه، صدقه، صلح، اجاره و جز آنها(-->عقد).
٢. حيازت(-->حيازت مباحات).
٣. احياء موات(-->احياء موات).
٤. غنيمت(-->غنيمت).
٥. التقاط(-->لقطه).
٦. اخذ به شفعه(-->شفعه).
٧. مقاصّه(-->تقاصّ).