فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٧٩ - تيسير
٣. اكراه:بر اعمالى كه مُكرَه (اكراه شونده) به سبب اكراه(-->اكراه)انجام مىدهد آثار شرعى بار نمىشود، به عنوان مثال، بر كسى كه با اكراه شراب نوشيده و مست شده است حد جارى نمىشود؛ زيرا مرتكب كار حرامى نشده است.
٤. اضطرار:هر گاه مكلّف به ممنوع شرعى اضطرار(-->اضطرار)پيدا كند، بر او حلال مىگردد، مانند كسى كه به دليل دسترسى نداشتن به غذا به خوردن مردار مضطر مىشود.
٥ . فراموشى:فراموشى از نظر شرع، عذر به شمار مىرود؛ از اين رو كسى كه از روى فراموشى نماز واجبى را ترك كرده مرتكب حرامى نشده است؛ هرچند بعد از تذكّر، قضاى آن واجب خواهد بود(-->فراموشى).
٦ . جهل:جهل(-->جهل)نيز در شريعت عذر به شمار مىرود و جاهل معذور است.
٧. اشتباه:مكلّف در اعمالى كه به اشتباه و خطا از او سرمىزند معذور است؛ از اين رو، كسى كه به اشتباه در مال ديگرى تصرف كرده مرتكب كار حرامى نشده است، هرچند ضامن خواهد بود، و يا كسى كه به اشتباه با زنى، به خيال اينكه بر او حلال است نزديكى كرده است، حد بر او جارى نمىشود و بر عمل او احكام زنا بار نمىگردد. در نتيجه فرزندى كه از اين راه متولّد مىشود حلالزاده خواهد بود(-->آميزش به شبهه)، و نيز كسى كه به خطا ديگرى را كشته(-->قتل خطا)قصاص نمىشود، هرچند ديه بر او ثابت مىگردد.
٨ . عُسر و حَرَج:مراد، مشقّت غير قابل تحمّل بر حسب عادت است كه موجب رفع تكليف از مكلّف مىشود(-->قاعده عسر و حرج).
انواع تخفيف:
١. تخفيف اسقاطى، مانند اسقاط نماز جمعه از فرد معذور.
٢. تخفييف كاهشى (تنقيصى)، مانند كاهش و قصر نماز براى مسافر(-->نماز مسافر)و خائف(-->نماز خوف)و كاهش افعال نماز براى بيمار يا خائفى كه ناتوان از انجام دادن آنها است، مانند اشاره براى