حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ١٢٩ - موضوع تلگراف روحانيون به آنكارا
______________________________
-
دستگير و سپس به تهران اعزام گرديد و پس از گذراندن حدود دو ماه زندان نهايتا به
تركيه تبعيد شد. نمايندگان مجلس، سران دولت، روزنامهها با اظهارات سخيف، توهين،
دروغپردازى و ... بر روى زخم دل مردم نمك مىپاشيدند. با تملق و چاپلوسى اقدامات
شجاعانه شاهانه! را ارج مىنهادند و خود كه برگزيدگان سفارت و دستگاه جاسوسى
آمريكا و انگليس بودند رهبرى نهضت و تابعين او را ستون پنجم مىناميدند و خلاصه
همه چيز و همه كس دست در دست هم داده بودند تا خفقان، رعب و وحشت و در نتيجه
حقارت، سكون، سكوت و مردگى را بر جامعه مسلمان كشور حاكم نمايند. اما در چنين
اوضاعى سربازان مجاهد اسلام و ياران با وفاى خمينى آرام ننشستند و با تلاش و
مجاهدت ننگ قعود را با عزت قيام در هم شكسته و تمام اقدامات و عمليات رژيم طاغوت
را در نابودى و محو نهضت خنثى نمودند.
ساواك روز ١٤ آبان گزارش مىنمايد كه اعلاميهاى از طرف حوزه علميه قم منتشر شده و در آن ضمن اشاره به ربودن شبانه امام خمينى از مردم خواسته است كه با تعطيل مغازهها و اعتصاب عمومى مراتب انزجار خود را از دستگاه حاكمه اعلام دارند. در مدرسه فيضيه شعارهايى عليه حكومت شاه و در اعتراض به تبعيد حضرت امام نوشته شد.
آيات عظام و علماى طراز اول قم و مشهد با صدور اعلاميه و تلگراف اين عمل غيرقانونى و جنايتكارانه را محكوم كرده و اقدام حضرت امام در مخالفت با كاپيتولاسيون را تأييد نمودند.
اعلاميهاى با امضا ملت ايران چاپ و در ميان محافل مذهبى پخش گرديد در اين اعلاميه ضمن افشاى خيانت رژيم شاه با احياى كاپيتولاسيون در اعتراض به تبعيد حضرت امام چنين مىنويسد: «اكنون ما ملت ايران به فرد فرد هيئت حاكمه اعلام مىكنيم اگر خمينى قلب و دل ما را از ما جدا كرديد، اولًا محال است طنين جهان فزاى صداى خمينى از گوش ما خارج شود ... ثانيا اگر خمينى عزيز را تبعيد كرديد بحمداللّه و المنه سايه سرداران بزرگى چون حضرات آيات ميلانى و شريعتمدارى، مرعشى، گلپايگانى، خوانسارى، قمى و روحانى بر سر ما است ... بگذار اميد ما به خدا و اميد شاه و هيئت حاكمه بىدين به دلار آمريكا ... باشد» و در پايان آمريكاييان، سران دولت، اعضاى حزب بهائيت و وكلاى مجلس را تهديد به انتقام مىنمايد.
نامهها و تلگرافات متعددى براى سفارت تركيه در ايران، رئيس جمهور و مجلس تركيه براى ارج نهادن به شخصيت والاى امام خمينى و غنيمت شمردن مقدم ايشان ارسال و مخابره مىشود.
وعاظ، خطبا و ائمه جماعت بر فراز منبرها و در صورت عدم امكان در بين جمع مردم جنايت رژيم را تشريح و موضوع تبعيد امام را تحليل و بررسى مىكردند.
بعضى از افراد كه طبع شعر داشتند در حد بضاعت خود شعرهايى در وصف فراق خمينى و شرح خيانت پهلوى مىسرودند و اين اشعار توسط خطبا و ساير مردم روى منابر خوانده مىشد.
در تهران و برخى از شهرهاى بزرگ و كوچك بازاريان و صاحبان دكاكين در اعتراض به تبعيد رهبرشان دست به اعتصاب زده و مغازههاى خود را بسته بودند. رژيم در يك اقدام بىسابقه جلوى در بعضى از اين دكانها را با آجر تيغه كرد كه اين اقدام رژيم بازتاب وسيعى يافت و خبر آن به شهرهاى ديگر نيز رسيد.
در مشهد امامان جماعت مسجد گوهرشاد در اعتراض به تبعيد امام در نماز جماعت حاضر نشدند.
در اصفهان تعدادى از مغازههاى بازار در اعتصاب به سر مىبردند. هيئت علميه اصفهان نامهاى به شاه نوشته و از او تقاضا مىكنند كه خمينى به كشور بازگردد. در مورخه ١٦ آبان اعلاميهاى در در شهر پخش شده و از مردم مىخواهد كه در آن روز مغازهها تعطيل شود. در نجفآباد در تاريخ فوقالذكر بازار تعطيل مىگردد. ائمه جماعت از حضور در نماز جماعت خوددارى كردند.
در يزد نماز جماعت تعطيل شده و از گفتن اذان نيز خوددارى مىگردد. شهيد محراب آيتاللّه صدوقى بيش از سايرين از تبعيد حضرت امام متأثر و غمگين شده و عكسالعمل نشان مىدهد، ساواك اصفهان در اين خصوص مىگويد: «.... آقاى حاج شيخ محمد صدوقى كه از علما يزد است با شنيدن خبر تبعيد خمينى بيش از حد بر سر و صورت خود زده و چند روز است از منزل خارج نمىشود ...» و حتى بعد از اينكه عدهاى از ائمه جماعت آن شهرستان با تهديد و ارعاب و يا به صورت-