حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٥٤٧ - تذكاريه
كه شرح مرارتها و تلخيها و ناكاميهاى خود را در تذكاريه جداگانهاى بايد تشريح كنم (كه بسيار شنيدنى و عبرتافزا و جالب و خواندنى و شنيدنى است).
٢- پيشوازادگانى كه الحمداللّه براى آنان همه گونه وسائل فراهم است.
٣- افراد معمولى كه مقاماتى را طى كردهاند.
٤- افراد معمولى كه مقاماتى را به عللى طى نكردهاند.
البته آنان كه مقامات لازمه را طى كردهاند تز علمى خود را به جامعه عرضه كردهاند.
يكى از استادان اين مخلص آيهاللّه العظمى مرحوم آقا شيخ محمدرضا نجفى اصفهانى روزى در تشييع جنازه يكى از علماء بزرگ (مرحوم آيهاللّه حاج آقا منير اصفهانى) كه از كثرت مشيعين طبق مثل معروف جاى سوزن انداختن نبود شعرى خواندند به زبان عربى كه مفادش اين است: بسا اشخاصى كه از روى حسد منكر فضيلت شخص ديگر و تز علمى او هستند. تا آن شخص فضيلت زنده است وليكن همين كه آن صاحب فضيلت مرد آن منكران آرزو مىكنند يكى از نكات علمى را از او فرا بگيرند و با آب طلا بنويسند. آن گاه استاد به مزاح به مخلص فرمودند آيا مايلى بميرى تا حاسدان بر تو حسد نبرند و بگذارند فضائل تو آشكار گردد؟ وليكن امروز مىيابم كه فرموده آن عالم بزرگ از روى مزاح نبوده بلكه پيش بينىاى فرموده كه بارها نمونه آن براى مخلص مشهود گرديد از جمله خيانتهاى حاصله در مقدمه كتاب «مهدى موعود» است كه طى شش صفحه بزرگ تحت رسيدگى است و از جمله واقعه هائله وهنآميزى است كه چند روز قبل نسبت به مخلص اتفاق افتاد- ضمنا شرح مدافعات اينجانب نسبت به كتاب بىاساس ناسخ و منسوخ قرآن كريم هم بعدا به عرض خوانندگان محترم خواهد رسيد- والسلام على من اتبع الهدى.
به تاريخ ٢٨/ ٩/ ١٣٤٦ مطابق با ١٧ رمضان المبارك
سال هزار و سيصد و هشتاد و هفت هجرى
مخلص- سيدعبدالحجة بلاغى مؤلف تفسير قرآن كريم طى ده جلد به نام «حجهالتفاسير»
سيد عبدالحجة بلاغى