دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٨٢ - بيان زوال جاه و مال و مذمت حرص بر جمع مال

٢١٨- مرا چه مى‌شود؟! وقتى مقامى را در نظر مى‌گيرم و به آن دست مى‌يابم چشمم دنبال مقامات ديگر مى‌دود.

٢١٩- به خداى آفريدگارت سوگند چه خانه‌هائى كه از كنار آنها گذشته‌ام كه روزگارى غرق در لذت‌ها و شادى بود.

٢٢٠- شاهين حوادث در اطراف آن خانه‌ها پر گشود و خيلى زود مركز ناله و خرابى شد.

٢٢١- مهار خود را بگير و مگذار در كار، سركشى كند، زيرا به خداى آفريدگارت سوگند رزق‌ها بر اساس جنب‌وجوش نيست.

٢٢٢- گاهى ثروت بدست كسى مى‌رسد كه هيچ رنجى نبرده و گامى برنداشته است و آن كس كه بيش از همه كوشيده ثروت را از دست داده است.

دست از كودكى بردار،
٢٢٣- تا چه وقت لباس بچگانه مى‌پوشى (و كارهاى بچه‌ها را انجام مى‌دهى) موى تو پيراهن جوانى را از بدنت بيرون آورده است!!

٢٢٤- (از دست رفتن) روغن موى گيجگاهت فرياد مى‌زند بسوى مرگ و كوچ بشتاب.