دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١١٢ - مدح قبيلهاى چند از عرب
ستايش از چند طائفه عرب
٣٤٣- طائفه «ازد» در
برابر تمام دشمنان شمشير من هستند. و شمشير پيامبر ٦ بودند كه
عرب تسليم آن حضرت گرديد.
٣٤٤- طائفهاى هستند كه به هنگام فاجعه، وفادارند و اگر شكست خوردند، از جنگ فرار نمىكنند، نمىدانند فرار چيست؟
|
ياران منند أهل شمشير همه |
مايل به خدا و از جهان سير همه |
|
|
معناى گريختن ندانند كه چيست |
باشند بروز حرب چون شير همه |
|
٣٤٥- طائفهاى كه در هر جنگى لباس تنگ مىپوشند «و زره داودى»[١] را آنها از طريق كشتن دشمن بدست مىآورند.
٣٤٦- بر سر خود كلاهخود دارند و در زير كلاهخود زره يمنى و در دست نيزههاى گندمگون ساخت يمامه و تيرهاى تراشيده دارند.
٣٤٧- شمشيرها مىخندند و مرگها گريه مىكنند، نيزهها خون دماغ شدهاند و روح دشمنان (يا خانههاى آنان) غارت مىشود.
|
شد جامه قوم من زره روز مصاف |
دارند تمام، نيزه سنگ شكاف |
|
|
از بس كه خورد نيزه اين طائفه خون |
پيدا شده است در سرش رمح رعاف |
|
٣٤٨- چه روزى را ديدهايد كه «طائفه ازد» كار عجيب و شگفتآور نكند؟!
٣٤٩- پيادهى طائفه ازد بر پيادههاى روى زمين برترى دارد و سواره آنان بر سواركاران.
[١]- زره پيراهنى بوده كه از حلقههاى سيمى مىساختهاند و در جنگ مىپوشيدهاند كه تير بر آنها اثر نكند. اين پيراهن را داود پيامبر اختراع كرده است.