دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٧٠ - اظهار آثار حلم از كمال كياست و علم

پرهيز از خودخواهى‌
١٧٥- اى كسى كه از روى نادانى به خويشاوندانت افتخار مى‌كنى، همه مردم فرزند يك مادر و پدر (آدم و حوا) هستند.

١٧٦- آيا فكر مى‌كنى كه خويشاوندانت از نقره، آهن، مس يا طلا ساخته شده‌اند!؟

١٧٧- آيا از علم و دانش خود ساخته شده بودند؟! مگر غير از گوشت، استخوان و عصب چيز ديگرى بودند؟!

١٧٨- افتخار براى عقل ثابت، وجود حياء عفت و تربيت است.

تحسين از كم‌گوئى‌
١٧٩- خود را بازرسى كردم، ديدم غير از پرهيزكارى (و ترس از عذاب خدا) تربيتى مناسب من نيست.

١٨٠- در تمام حالت‌هاى إنسان هرچند كم باشد بهتر از پرهيز از دروغ يافت نمى‌شود.