دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٦٦ - شكايت از مشركان به ايذاى عثمان

خيانت در ميان آنان كارى ناامن است.

١٧٤٦- مگر نمى‌بينند كه خدا خير آنان را كم كرده، ما بخاطر عثمان بن مظعون عصبانى شده‌ايم.

١٧٤٧- سيلى به صورتش مى‌زنند و از چشم او نمى‌ترسند كه كور شود پشت سر هم او را مى‌زنند، محكم هم مى‌زنند.

توضيح: در روزگارى كه مسلمانان در مكه تحت فشار بودند، عثمان بن مظعون در انجمنى از قريش در يك بحث علمى به مخالفت با آنان برخاست و يك جوان قريشى سيلى بصورت عثمان زد و چشمش كبود شد. وليد بن مغيره عثمان را دلدارى داد و عثمان گفت: چشم سالم من هم در راه خدا نياز دارد معيوب گردد.

١٧٤٨- بزودى اگر نمردم كيفر آنان را كامل مى‌دهم و نمى‌گذارم كمتر كيفر ببينند.

١٧٤٩- (آن قدر آنها را كيفر دهيم) تا دست از كارى كه آغاز كرده‌اند بردارند و از اين پس به كمتر از آنچه ما انجام داده‌ايم راضى گردند.

١٧٥٠- از ظلم كسى كه اميدوار است ما را درهم شكند، با شمشيرهاى تيزشده جلوگيرى شود.

١٧٥١- با شمشيرهاى تيزى كه گويا با نمك آنها را آب داده‌اند، دردسر ديوانگان را شفا خواهيم بخشيد.