دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٦٥ - شكايت از مشركان به ايذاى عثمان
مىدهد.
١٧٣٨- و در بهشت خانههاى عالى كه خدا آن را بر بخيل حرام كرده عوض آن را مىگيرد.
١٧٣٩- براى بخيل ايستگاهى غمناك است، آتش او را به «سجين» مىكشاند.
١٧٤٠- آنجا كه آبش از خون و چرك و شستشوى جهنمىهاست و دهر و سالهائى بايد در آن بماند.
|
اى يافته از فضل خدا تمكينى |
گاهى كه شوى دچار با مسكينى |
|
|
بايد كه نوازشى بيابد از تو |
وز جود رسانى به دلش تسكينى |
|
پاسخ حضرت فاطمه ٣ ١٧٤١- پسرعمو! دستورت را شنيدم و اطاعت مىكنم! او را غذا مىدهم و هيچ ناراحتى ندارم.
١٧٤٢- آنگاه كه گرسنهاى را سير مىكنم آرزو دارم كه به بهشت جاويدان بروم و شفاعت بشوم.
شكايت از آزار شدن
عثمان بن مظعون
١٧٤٣- آيا از يادآورى مردى نفرين نشده، دردناك شده و بخاطر
غم گريه مىكنى؟!
١٧٤٤- آيا از تذكر طائفههاى نادانى كه هركس آنان را بسوى دين دعوت كند ظلم مىكنند مىنالى؟!
١٧٤٥- اينان دست از انحرافى كه دستور دارند بردارند، برنمىدارند و