دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٤٢ - اظهار استغنا از خلق عالم

توجه به كسب و اظهار بى‌نيازى از مردم‌
١٢٥١- سنگهاى قله‌هاى كوهها را جابجا كردن براى من آسان‌تر از اينست كه منت مردم را بكشم.

١٢٥٢- مردم مى‌گويند كار عار است، من مى‌گويم ننگ در ذلت سؤال است.

١٢٥٣- تمام دنيا را با يك منت قبول نمى‌كنم و عزت مقام را با ذلت نمى‌خرم.

١٢٥٤- همسرى را كه مژگانش از نظر خلقت سياه است دوست دارم، زيرا نمى‌خواهم منت سرمه در چشم او ديده شود.

اظهار جوانمردى و سخاوت خود
١٢٥٥- خانه‌ام منزلگاه كسى است كه در آن وارد گردد و هر خوراكى كه دارم براى هركس كه بخورد حلال است.