دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٩٢ - ترغيب به توكل و تفويض امر به خداوند
١٠٤٩- اگر زير شمشيرهاى ما سقوط كرديد مثل كعب ابى الأشرف (رئيس قبيله بنى نضير) به قتل خواهيد رسيد.
١٠٥٠- خدا ياغىگرى او را مشاهده كرد و ديد كه همانند شتر گرسنه كنار كشيده و بىاعتنائى مىكند.
١٠٥١- (خدا كه چنين وضعى را از كعب ديد) آيهاى از قرآن از طريق وحى به بنده مهربان خود محمّد ٦ درباره قتل او فرستاد.[١]
١٠٥٢- محمّد ٦ كسى را پنهانى مأمور قتل او ساخت او هم با شمشير تيز و آبديده بسوى او حركت كرد و او را بقتل رسانيد.
١٠٥٣- در آن شب چشمهائى كه از خبر قتل كعب مىبايد گريه كنند با آه و ناله گريستند.
|
اعدا كه ز قهر ما به هم يار شدند |
ناگاه بدست ما گرفتار شدند |
|
|
جمعى كه به قصد ما كمر مىبستند |
ديديم كه از غيب نگونسار شدند |
|
١٠٥٤- بازماندگان كعب از محمّد ٦ درخواست كردند كه اجازه بده كمى گريه كنيم، زيرا ما از گريه آرامش نيافتهايم.
١٠٥٥- محمّد ٦ آنها را رها كرد سپس دستور داد كه برخلاف ميل خود از آن سرزمين كوچ كنند.
١٠٥٦- بنى نضير زندگى را ترك كردند و به غربت روى آوردند و خانههاى زيبا را رها كردند و رفتند.
١٠٥٧- بنى نضير در شرائطى كه بر روى شترهاى لاغر رديف هم سوار بودند بسوى اذرعات (شام) حركت كردند.
[١]- سوره آل عمران آيه ١٢« ... سَتُغْلَبُونَ وَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ ...»