دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٧٧ - بيان جامعيت حقيقت انسانى

سختى‌ها را بايد تحمل كرد
٥٩٤- وقتى خار در چشمت مى‌افتد آن را ببند و در برابر ناراحتى‌ها شكيبائى كن.

٥٩٥- جمع دنيا براى يك فرد ساعتى بيش نيست و روزگار آن را پشت سر مى‌گذارد.

گفتگو با خدا
٥٩٦- اى كسى كه از طرف شما به من اعلام خطر نشده، از عذاب جهنمت به خودت پناه مى‌برم كه مرا ببخشى.

٥٩٧- من بنده‌اى هستم كه به تمام گناهان خود إقرار دارم و تو آقاى بى‌نياز و بخشنده‌اى.

٥٩٨- بنابراين اعتراف به گناه، اگر عذابم كردى، گناه از من است و اگر بخشيدى به بخشش سزاوارى.

[١]- غزا مثل غذا به معناى جنگ كردن.