دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٤٣ - ابتهال و زارى به درگاه بارى

اظهار نگرانى از قتل شاميان‌
١٦٥٦- با صداى بلند طائفه «شبام» را صدا زدم، هيچ‌كس جواب مرا نداد (چون همه كشته شده بودند) خيلى بر من سخت گذشت از آنچه بر سر طائفه شبام آمده است.

١٦٥٧- (قبيله قيس) از حوصله و بردبارى دور و به ناسزاگوئى نزديك‌اند.

نه رفت و آمدى دارند و نه نام و نشانى.

١٦٥٨- درعين اينكه از نعمت بهره‌مندند بدترين مردم روى زمين هستند طائفه قيس را مى‌گويم، نه مغز متفكر دارند و نه سخنگو.

١٦٥٩- نه براى دفاع از ظلمى كه به آنان شده قيام كرده‌اند و نه براى خونخواهى از كشتگان خود به‌پا خاسته‌اند. نه شكافى ميان دشمن انداخته‌اند و نه خون پايمال شده‌اى را بازگرفته‌اند.

١٦٦٠- در ميان هيچ اجتماعى يك نفر از طائفه قيس (قيس غيلان) برنخاست تا از ظلمى جلوگيرى كند و يا زيانى را كه وارد آمده جبران نمايد.

[١]- دود بلند شدن از خانه كنايه از مهمان‌نوازى است.