دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٤١ - تحريك سلسله حرب در صفين
«معبد»، «تبهان» و دو فرزند شايسته هاشم.
١٦٥٠- عروه از آنان دور نشد. او مردى قهرمان بود بخصوص وقتى كه جنگ نيزه و شمشيرها درگرفت.
١٦٥١- آرى عروه به هنگامى كه قهرمانان بجان هم مىافتادند و نيزهها درهم مىدويد قهرمان بود و دلاوريهاى او و ريختن كاسه سرها را همه براى هم تعريف مىكردند و موضوع روز بود.
|
جمعى كه براى دين شهادت يابند |
در طالع خود سهم سعادت يابند |
|
|
فردا كه جزاى آن دهد حضرت حق |
بهتر ز ثواب صد عبادت يابند |
|
اركان جنگ صفّين
١٦٥٢- من چه
غمى دارم؟! خودم چالاك و تيزبينم. در دست راست من شمشير تيز است.
١٦٥٣- طرف راست لشكرم طائفه «مذحج» است كه همه افراد آن مسلح و بزرگوارند و طرف چپ من طائفه «وائل» است كه مجهز و مسلح هستند.
١٦٥٤- قلب لشكر من را طائفه «مضر» تشكيل مىدهد كه همه افراد آن نيرومند هستند. طائفه همدان با امتيازاتى كه دارد بسوى من شتافته است.
١٦٥٥- طائفه «ازد» بعد از طائفهها كه گفتم، اركان لشكر من است. پس از همه حضرت حقّ تعالى از زمان قديم در ميان جامعهها هميشه وجود داشته است.
|
تا چند توان فكر و تأمل كردن |
وز دشمن شرع و دين تحمل كردن |
|
|
هرچند كه رفق و نرمخوئى خوب است |
خوش نيست به هر سفله تنزل كردن |
|