دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٢٥ - بيان اشتياق خويش به فاطمه زهرا

به سختى مى‌افتادند چه شد؟[١]

١١٧١- آن غلامانى كه براى مبارزه با ديگران آماده ساخته بودى كجا رفتند؟

شمشيرهاى تيز، كلاه‌خود و نيزه‌ها چه شد؟

١١٧٢- سواركاران و غلامان با آن زرنگى‌ها كجا رفتند؟ آن شمشيرهاى ساخت خطى كه باريك و چابك بودند چه شدند؟

١١٧٣- مردان شجاع كجا رفتند؟! چرا از پادشاه خود آنگاه كه ديدند در بستر مرگ افتاده و مى‌نالد و كمك مى‌خواهد، حمايت نكردند؟!

١١٧٤- آن مردان مسلحى كه به هنگام غضب حمله‌ور مى‌شدند كجا رفتند؟! آن حاميانى كه از دولت‌ها حمايت مى‌كنند و پشتيبان آنها هستند چه شدند؟!

١١٧٥- تك‌تيراندازان ماهر كجا رفتند؟! چرا آنگاه كه تيرهاى مرگ را به تو نشانه گرفته بودند، آنها با تيراندازى خود از تير مرگ جلوگيرى نكردند؟!

١١٧٦- افسوس كه آن‌همه نيرو نه از مظلوميت تو (براثر بى‌اعتنائى ديگران به تو) حمايت كرده و نه آنگاه كه مرگت فرارسيد، از تو دفاع كردند.

١١٧٧- نه اگر رشوه مى‌دادند مى‌توانستند مرگ را از تو دفع كنند و نه افسون‌

[١]- اشاره باين آيه است كه درباره قارون نازل شده است:« ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ» سوره قصص آية ٧٦.