دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٣ - ميبد و ميبدى
خودستائى جنگى
نكته ديگرى را كه نبايد ناديده گرفت اين است كه خودستائى در جنگ نه تنها جايز بلكه لازم است و امام ٧ از آغاز خلافت ظاهرى با جبهه شتر (جنگ جمل) مواجه شد و تا شهادت در محراب در جنگهاى مختلف بود و ناگزير بود امتيازهاى خود را عرضه بدارد تا مردم به خود آيند و آنحضرت را خوب درك كنند.
ميبد و ميبدى
ميبد در مسير اردكان- يزد قرار گرفته است. ميبد از نظر علم و معنويت شهرى سابقهدار است.
حسين بن معين الدين ميبدى كه ديوان امام على ٧ را شرح كرده و اشعار فارسى را به آن افزوده است يكى از دانشمندان اين شهر است. وى شرح خود را در سال ٨٩٠ (پنج قرن پيش) نگاشته است.
ميبدى در عين اينكه از دانشمندان أهل سنت بوده است علاقه شديدى به امام على ٧ داشته است. اين اشعار وى حدود علاقه او را نسبت به آنحضرت روشن مىگرداند.
|
بسكه تابد مهر حيدر هردم از سيماى من |
آسمان را سرفرازى باشد از بالاى من |
|
|
چون سخن گويم ز معراجش كه آن دوش نبى است |
پاى در دامن كشد فكر فلك پيماى من |
|
|
بهر وَ صّافى او سر تا قدم گشتم زبان |
تا نگردد غير مدحش خارج از اجزاى من |
|