دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٧٩ - اظهار اندوه از فوت دوستان

شده بود تا جنگ «بنى زبيد» را به پايان برساند اين اشعار را خواند و امام ٧ در پاسخ وى اشعاري را كه مى‌آيد خواند. براثر شنيدن اين اشعار ترسيد و فرار كرد:

پاسخ امام ٧ به عمرو بن معدى‌كرب‌ ٩٩٧- آرى عمرو تنور آهنين جنگ گرم است و آتشى براى تو شعله‌ور شده و حادثه خطرناكى پيش آمده است.

٩٩٨- قهرمانان جنگ جام مرگ را كه در آن زهرهاى گوناگون و سم كشنده است در دست دارند و به دشمن خود مى‌نوشانند.

٩٩٩- در چنين شرائطى از من فاصله بگير كه چنگال شيرانه‌ام به تو بند نشود و مثل ديروزى كه رفت و برنمى‌گردد نشوى.

١٠٠٠- من كسى هستم كه از زيردستانم با عزت حمايت مى‌كنم و جنگ مى‌نمايم و خدا هركه را خواست به زمين مى‌زند و هركس را خواست بالا مى‌برد.

١٠٠١- من در مسير هدايت و راه آن و در طريق قوانين دين خدا با سرعت در حركت هستم.

١٠٠٢- من قرآن را بعنوان وحى خدا پذيرفته‌ام و پروردگارمان را خدائى كه زيان و نفع مى‌رساند شناخته‌ام.

١٠٠٣- رسول خدا ٦ كه راه راست به او نشان داده شده در ميان ماست و پرچم وى تا روز قيامت در اهتزاز است.