دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٤٥ - بيان آنكه دوست دشمن دشمن است
سه شرط براى دوست
٤٧٠- وقتى شخص سه موضوع را رعايت
نمىكند وى را بفروش هرچند در عوض، يك مشت خاكستر بگيرى:
٤٧١- نسبت به دوست وفادار باشد، از كمك مالى (به هنگام نياز) دريغ نكند و اسرارت را در قلب خود نگاهدارد.
|
گر شد هوست به دوستى كوشيدن |
و ز جام صفا، مى طرب نوشيدن |
|
|
شرط است به آتش وفا جوشيدن |
پاشيدن سيم و رازها پوشيدن |
|
دوست دشمن ما، دشمن
است
٤٧٢- دوستى كه با دشمن من دوست است در رديف دشمنان من است. من نسبت به
كسى كه به دوست من مهربانى كند مهربانم.
٤٧٣- اى كسى كه با دشمن من دوستى بمن نزديك مگرد، زيرا آنچه ميان دلهاست (كينه) جدائى و فاصله مىاندازد.
|
با خصم تو هركه يك نفس باشد دوست |
اين نكته بدان كه دشمن جان تو اوست |
|
|
زان پيش كه غمازى خود فاش كند |
چون نافه بكش از سر او اول پوست |
|
دوستى بايد دوام داشته
باشد
٤٧٤- هركس مرا دوست داشت، با كمال إخلاص، براى هميشه صفاى دوستى را نسبت
به او رعايت كردهام.
٤٧٥- هرچند دوست به من بدى كرده من عصبانى نشدهام و عكسالعمل