دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٣٨ - نهى از جزع در وقت عسرت
١٢٣١- آنگاه كه بسوى ثروتمند شدن رهسپار شدى مردم به تو احترام مىگذارند و هر ثروتمندى در نظر مردم محترم است.
١٢٣٢- آن ثروتى احترام دارد كه به جوان زينت بخشد، شب مهمانى بدهد يا روز بخشش نمايد.
١٢٣٣- سخاوتمند اگرچه روزى بيچاره شود، هيچگاه فقير نيست، بخيل است كه هيچگاه بىنياز نمىگردد.
|
هركس كه شود به مال دنيا فيروز |
در چشم كسان بزرگ باشد شب و روز |
|
|
گر بخت سعيد و حسن طالع دارى |
از مال جهان گنج سعادت اندوز |
|
امتيازات دوست واقعى
١٢٣٤- هواى
نفس را كنترل كن و روشى را انتخاب كن كه مايهى زينت تو باشد و هميشه سالم بمانى و
پشت سرت حرف خوب بزنند.
١٢٣٥- اگر رزق يك روز كم شد تا فردا صبر كن، بزودى نكبتهاى روزگار از تو برطرف مىگردد.
١٢٣٦- كسى كه عزت نفس دارد، هرچند ثروت كم داشته باشد عزيز است و پولدار (اگر عزت نفس نداشته باشد) هميشه ذليل است.
|
اى ديده ز روزگار أنواع ضرر |
وز دور فلك گشته بسى زير و زبر |
|
|
زنهار كه آبرو به مردم مفروش |
وز أهل زمان به هيچ رو عشوه مخر |
|
١٢٣٧- دوستى با شخص بوقلمون صفت سودى ندارد، زيرا از هر طرف باد بيايد به همان طرف مىچرخد.