دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٥٣ - در مرثيه پدر بزرگوار و ذم قريش

فرمود: «چرا اين آيه را نخواندى: «چه باغ‌ها، چشمه‌ها، كشاورزى‌ها، مقام شايسته و نعمت‌هائى كه در آن لذت مى‌بردند، گذاشتند و رفتند ...»[١]

آمادگى براى مرگ‌
٤٩٦- از ترس مرگ و قيامت شب از رختخواب (براى نماز شب) بيرون مى‌آيم.

٤٩٧- كسى كه از سختى مرگ مى‌ترسد، لذت خواب عميق را درك نمى‌كند.

٤٩٨- كشاورزى به كمال رسيده و بايد جمع‌آورى گردد.

جوانى‌ام گذشت‌
٤٩٩- بر جوانى‌ام كه از دست رفته گريه مى‌كنم ايكاش جوانيم بازمى‌گشت!

٥٠٠- اگر جوانى بفروش مى‌رسيد به فروشنده هرچه مى‌خواست مى‌پرداختم.

٥٠١- جوانى وقتى در مسير رفتن قرار گرفت، جستن (و حفظ) آن بعيد است.

آرزوى مرگ امام ٧‌ ٥٠٢- خيلى‌ها آرزو مى‌كنند من بميرم و اگر من مردم، راهى را رفته‌ام كه در آن، تنها نيستم.

[١]- سوره دخان آيه ٢٥« كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ ...»