دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٥١ - اظهار انديشه موت كردن

٤٩١- اگر طبقه‌هاى خاك قبرستان‌ها برطرف شود و مردم همه نگاه كنند، أرباب و نوكر از يكديگر شناخته نمى‌شوند.

٤٩٢- كسى كه با پاى خود روى زمين راه نمى‌رفت، خاك صورت نازك و نرم او را فشار مى‌دهد (و مى‌خورد).

دنيا را گذاشتند و رفتند
٤٩٣- آنان كه ساختمان ساختند و ساختمان آنان سر به فلك كشيد و از خويشاوندان و فرزندان لذت بردند،

٤٩٤- طوفانها بر سرزمين آنان حركت كرد، گويا آنان در كنار قيامت و مرگ ساختمان بنا كرده بودند.

٤٩٥- مى‌بينيم كه نعمتهاى دنيا و آنچه موجب سرگرمى است بسوى كهنه شدن و نابودى در حركت است.

توضيح: حضرت امير ٧ كه به مدائن رسيد حرير بن سهم تميمى شعر دوم امام ٧ (شماره ٤٩٤) را خواند. حضرت امير ٧ به وى اعتراض كرد و