دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٨٢ - مناجات با قاضى الحاجات

آرزوى مرگ در شهادت عمّار ياسر در جنگ صفّين‌
١٤١٩- آى مرگى كه مرا رها نمى‌كنى، مرا آسوده گردان، زيرا تمام دوستانم را نابود كردى.

١٤٢٠- مى‌بينم دوستانم را هدف‌گيرى كرده‌اى، گويا از طريق راهنما، آهنگ آنان مى‌كنى.

داستان كشتار لشكر شام‌
١٤٢١- در دمشق و مردم آن جوانانى را كشتيم و زنان جوانى را عزادار ساختيم كه نمى‌توانستند خونخواهى كنند.

١٤٢٢- زنان زيبائى كه نياز به آرايش نداشتند در دمشق ماندند، زيرا نيزه شوهران آنان را صيد كرده بود و لحظاتى بعد از جنگ صفّين بيوه‌هاى گريان شدند.

١٤٢٣- ما مردمى هستيم كه وقتى با نيزه حمله كرديم نيزه‌هاى ما فقط جنگجويان را صيد مى‌كند.

١٤٢٤- براى شوهرانى گريه مى‌كنند كه به جنگ رفتند و تا روز قيامت از جنگ بازنخواهندگشت.