دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٣٩ - نهى از جزع در وقت عسرت

١٢٣٨- موقعى كه از گرفتن مال از وى بى‌نيازى پيش تو سخاوتمند است و آنگاه كه احتمال داد فقير شده‌اى بخيل مى‌گردد.

١٢٣٩- هنگامى كه دوستان را شماره مى‌كنى فراوانند ولى به هنگام مصيبت و نياز به كمك كم مى‌باشند.

پرهيز از جزع به هنگام سختى‌
١٢٤٠- اگر يك روز به سختى افتادى ناله مكن، زيرا سالهاى طولانى در آسايش بوده‌اى.

١٢٤١- مأيوس مباش كه نااميدى كفر است، اميد اين است كه خدا بزودى مشكل تو را برطرف گرداند.

١٢٤٢- به پروردگارت سوءظن نداشته باش، زيرا خدا به شايستگى اولويت دارد.

١٢٤٣- من ديده‌ام كه دنبال سختى هميشه آسايش است‌[١] و مطلبى كه خدا بيان كرده بهترين مطلب است.

[١]- اشاره به آيات ٥ و ٦ از سوره شرح.