دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٣٢ - در مذمت بخل و وعد كاذب

عاقل دورانديش و آينده‌نگر است‌
١٢٠٧- خردمند مصائب خود را قبل از اينكه پيش آيد براى خود مجسم مى‌گرداند- و درباره آن فكر مى‌كند.

١٢٠٨- اگر مصيبتى بصورت ناگهانى براى او آمد وحشت نمى‌كند، چون در فكر خود آن را ترسيم كرده است.

١٢٠٩- ديده است كه حادثه در مورد ديگرى چه كرده، بهمين جهت پايان كار خود را آغاز برنامه عملى‌شده ديگران حساب مى‌كند.

١٢١٠- نادان در ايمنى به سر مى‌برد و حوادثى را كه براى ديگران پيش مى‌آيد فراموش مى‌كند.

١٢١١- اگر حوادث روزگار بصورت ناگهانى به او روى آورد بانحراف و سقوط كشانده مى‌شود.

١٢١٢- اگر جاهل، احتياط را پيشه‌ى خود ساخته بود، صبر در برابر حوادث را آموخته بود.

١٢١٣- آنگاه كه آفت‌ها را جمع‌آورى كنند، بدترين آنها بخل است و بدتر از بخل وعده دادن و بوعده عمل نكردن است.

١٢١٤- در وعده‌اى كه دروغى باشد خوبى وجود ندارد و در قولي كه عمل دنبال آن نباشد خيرى نخواهد بود.