دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣١٠ - در مذمت دنيا و بيان فناء آن

١١٠٩- زره و كلاه‌خود در روز جنگ به درد تو مى‌خورد (و بايد براى آن روز آمادگى داشته باشى براى مرگ هم بايد آماده باشى.)

١١١٠- همان طورى كه روزگار تو را خندان ساخته و خوشحال بوده‌اى يك روز هم تو را گريان خواهد ساخت. (دنيا نيش و نوش است)

١١١١- طائفه‌هائى را مى‌شناسم كه هرچند فقير هستند،

١١١٢- بسوى شجاعت و رشد رهسپاراند تا ظلمت، گمراهى و ستم را متلاشى گردانند.

امام ٧ دنيا را در قيافه زنى زيبا مى‌بيند ١١١٣- كسى كه دنياى پست او را فريب دهد ضرر كرده است، زيرا اگر دنيا كسى را فريب داد، زمانش محدود است و به قرن‌ها نمى‌رسد.

١١١٤- دنيا با قيافه‌اى زيبا و لباس فاخر، بشكل تنيه (دختر عامر كه در زيبائى ضرب‌المثل بوده) پيش من آمد.

١١١٥- به دنيا گفتم، ديگرى را گول بزن، زيرا من از دنيا سير شده‌ام و نادان نيستم.

[١]- يراق به ضم ياء ابزار و اين مورد به معناى ابزار مرگ( تقوى، پرهيزكارى) است.

[٢]- برت بايد كردن، يعنى پوشيدن. بايد ابزار مرگ بپوشى.