دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٦٤ - حكايت غزاى بدر و فتح رسول ص

وى اعتقاد پيدا كردند و به لطف خدا پايگاه پراكندگان شدند.

١٣٤٥- طائفه‌هائى هم منكر رسالت آن حضرت گرديدند و راه انحراف را پيش گرفتند، در نتيجه خدا بر نادانى آنان افزود.

١٣٤٦- خدا به ياران محمّد ٦ در جنگ بدر نيرو بخشيد تا رسولش را يارى كنند. آنان مردمى خشمگين بودند كه عمل آنان بهترين كارها بود.

١٣٤٧- در دست آنان شمشيرهاى چابك و برنده بود كه آنان را جلا و صيقل داده بودند.

١٣٤٨- چه بسيار جوانان، نيرومندان و شجاعان سالخورده و باتجربه را كه روى خاك انداختند.

١٣٤٩- چشمهاى زنان نوحه‌گر با اشك‌هاى ريز و درشت براى آنها گريه مى‌كرد.

١٣٥٠- نوحه‌گران براى عتبه‌ى گمراه و پسرش وليد و براى شيبه گريه مى‌كردند و خبر مرگ به او و أبو جهل مى‌دادند.

١٣٥١- خبر مرگ به كينه‌دار مى‌دادند و فرزند جدعان در ميان آنان لباس عزا پوشيده بود و زنان دل سوخته، شدت غم را مجسم مى‌ساختند.