دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٠٢ - در مذمت شهوات نفسانيه

٦٨٤- چهار دسته را از ميان مردم شناخته‌ام و أحوال آنها آشكار و معلوم است.

٦٨٥- يك دسته فقيراند و آخرتى آبرومند در پيش دارند.

٦٨٦- دسته ديگرى دنياى قابل توجهى دارند و پس از دنيا آخرتى (بهشت) نخواهند داشت.

٦٨٧- يك دسته هم به دنيا و آخرت دست يافته و هر دو را براى خود جمع كرده‌اند.

٦٨٨- يك دسته هم در بين همه بى‌بهره‌اند، نه دنيا دارند و نه آخرت را.

٦٨٩- شصت سال گردش روزگار را آزمايش كردم و دو حال سختى و آسايشش را آزمودم و تجربه كردم.

٦٩٠- پس از دين بهتر از ثروت نيافتم و بعد از كفر بدتر از فقر نديدم.

ثروت عيب را مى‌پوشاند
٦٩١- پولدار (در نظر مردم) نه عيب دارد و نه آنچه انجام مى‌دهد براى او ننگ است.

٦٩٢- بدون ترديد، ثروت تمام عيب‌ها را مى‌پوشاند و در فقر ذلت و خوارى است.

٦٩٣- فقر همچنين به آزادگان ضربه مى‌زند. همان ضربه‌اى كه شراب‌