دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٠٣ - در مذمت شهوات نفسانيه
به نوشنده خود مىزند.
|
جمعى كه عزيز و محترم مىباشند |
دانست كه صاحب درم مىباشند |
|
|
و انها كه ندارند ز دنيا بهره |
پيوسته اسير درد و غم مىباشند |
|
٦٩٤- نه تنها ذلت در خانه فقراء حكومت مىكند، بلكه خاك ذلت بر قبرهاى آنان هم كه در ميان قبرهاى ديگر قرار دارد پاشيده شده است.
|
جمعى كه به فقر و فاقه آميختهاند |
صد گرد بلا به خود انگيختهاند |
|
|
گورى كه به اين قوم تعلق دارد |
گويا كه بر آن خاك فنا بيختهاند |
|
ثروت وسيله گناه است
٦٩٥- راهنمايت
به اينكه فقر بهتر از ثروت و كمپولى بهتر از مال زياد است اين مطلب است:
٦٩٦- ديدهاى كه مردم بخاطر ثروت دست به گناه مىزنند اما فقيرى كه بخاطر فقير بودن دست به گناه بزند نديدهاى (چون خيلى از گناهان پول مىخواهد.)
|
چون مال شود علت عصيان همه |
و ز حشمت و شوكت است عصيان همه |
|
|
پس فقر به از غنى به هر حال كه هست |
وين نكته بود عمدهى ايمان همه |
|
نكوهش از لذتها
٦٩٧- كسى كه به
مزه شهوترانى از طريق حرام دست مىيابد، لذت را پشتسر مىگذارد و گناه و ننگ آن
براى وى باقى مىماند.
٦٩٨- عواقب خطرناك شهوترانى در انجام گناه مىماند، لذتى كه بعد از آن